Het UFO-fenomeen

Voor het overgrote deel van het publiek is een Ufo een term voor een gefantaseerde vliegende schotel met groene marsmannetjes.

Een Ufo is in de oorspronkelijke betekenis een ongeïdentificeerd vliegend voorwerp of een onverklaarbaar luchtverschijnsel.

Kenmerken van Ufo's

Ufo-meldingen

Mondiale grap

4 cruciale vragen
 
 

Kenmerken van Ufo's
 

  • hebben veelal een schotelachtig uiterlijk, hoewel de laatste tijd soms ook sprake is van grote driehoekige voorwerpen: de z.g. Flying Triangles

  •  
  • lijken onder een scherpe hoek door het luchtruim te bewegen, waardoor het aantal waarnemers veelal beperkt blijft

  •  
  • verschijnen ineens en lijken plotseling op te lossen

  •  
  • komen veelal naar afgelegen locaties, lijken confrontaties met grote groepen mensen in principe uit de weg te gaan

  •  
  • kunnen zeer snel bewegen en accelereren (snelheden van ver boven die van straaljagers)

  •  
  • zijn zeer wendbaar, in hun vlucht maken ze soms zeer scherpe bochten

  •  
  • maken nauwelijks of geen geluid, soms wordt er een snorrend of zoemend  geluid gehoord

  •  
  • kunnen in helderheid sterker worden dan de volle maan

  •  
  • kunnen in grootte afnemen en toenemen

  •  
  • kunnen zich splitsen in meerdere lichten of verschijnselen; of vormen figuren, formaties

  •  
  • kunnen stil hangen, schommelen, roteren, veren en landen

  •  
  • zijn soms zo groot als een vliegtuig of vele malen groter en soms zo klein als een strandbal

  •  
  • veranderen vaak van kleur; kleuren zijn soms niet met onze taal te beschrijven, soms wordt er gezegd 'enorm helder en toch diffuus'

  •  
  • vertonen intelligent gedrag, alsof ze bestuurd worden, iets zoeken, je in de gaten hebben, met een bepaald doel bewegen; soms reageren ze op gebaren of signalen van licht

  •  
  • kunnen solide voorwerpen zijn, omdat zonlicht soms wordt weerkaatst

  •  
  • laten soms sporen achter (afdrukken of stukjes materiaal)

  •  
  • worden soms door honden of andere dieren 'aangekondigd', dieren worden onrustig

  •  
  • hebben effect op elektrische apparaten en auto's kunnen plotseling al hun vermogen verliezen waarbij lichten worden gedoofd die na de verdwijning van de Ufo weer functioneren

  •  
  • kunnen soms zo bizar voorkomen dat men zich niet direct bewust is van het feit dat men er een waarneemt
Lichten die klein zijn, traag bewegen, lange banen afleggen, in één richting bewegen, geluid maken en weinig kleurverschillen vertonen, zijn over het algemeen (achteraf) te verklaren en voor onderzoek niet interessant.

Ufo-meldingen

Historie

Het Ufo-fenomeen bestaat veel langer dan gewoonlijk wordt gedacht. Het vermoeden is zelfs dat het fenomeen ons al sinds mensenheugenis vergezelt. Het duikt regelmatig op in de geschiedenis van de mensheid. Al in zeer oude geschriften zijn beschrijvingen gevonden die doen denken aan confrontaties met dit luchtverschijnsel. Er wordt bijvoorbeeld gesproken over vliegende of brandende schilden, goden op (spook)schepen die uit de lucht komen. Vliegende tapijten, heksen op bezemstelen? Het boek "Kosmisch Netwerk"(2) geeft een historisch overzicht van Ufo-meldingen vanaf de 19e eeuw tot heden in Nederland en in buitenland.

Ufo-berichtgeving naar het publiek ook raadselachtig

De waarnemingen van de laatste vijftig jaar zijn vanzelfsprekend aanzienlijk in kwaliteit en kwantiteit toegenomen dankzij beschikbaar gekomen technieken en communicatiemiddelen.
Met de toename in het gebruik van foto- en video-apparatuur door het publiek neemt het aantal vastleggingen van Ufo's toe.
Ook door de komst van internet worden meer waarnemingen  verzameld, gecategoriseerd, gekwantificeerd en onderzocht.
Een ruwe schatting zegt dat per dag over de hele wereld gemiddeld 1000 waarnemingen worden gemeld; het overgrote deel zal niet worden gemeld uit voorzorg of uit onwetendheid.

Het is vreemd te moeten constateren dat ondanks deze toename in zowel kwaliteit als kwantiteit van de waarnemingen, het Ufo-fenomeen wel complexer is geworden, maar dat dit aan het grote publiek voorbij gaat. De berichtgeving aan het publiek omtrent Ufo's (een andere type Ufo-melding) is evenzo raadselachtig. Dit is op zijn zachtst gezegd bedenkelijk. Het onderwerp wordt vaak genegeerd, als sensatie verpakt in populaire magazines of het wordt met cynische toon belicht in de serieuze journalistiek.

 Ondanks deze verdachte berichtgeving aan het publiek lijkt er nu meer schot in te komen. Dankzij onderzoeksresultaten van de laatste jaren en de druk op het vrijgeven van informatie bij overheden wordt verwacht dat het Ufo-geheim zich meer en meer openbaart en het niet lang zal duren voordat een eerste officiële mededeling rond dit raadsel wordt uitgesproken.
Dát het fenomeen nog niet is ontmaskerd begint bij wijze van spreken een groter raadsel te worden dan het fenomeen zelf.

Mondiale grap

Het antwoord op het Ufo-vraagstuk is wellicht ergens op aarde bekend. Dit vermoeden berust op:
 

  • Het grote aantal getuigenverklaringen van dit fenomeen ongeacht opleiding, locatie, beroep en leeftijd van de waarnemer.

  •  
  • Het aantal jaren dat dergelijke overeenkomstige verklaringen worden gegeven, al vijftig jaar en waarschijnlijk veel langer.

  •  
  • De steeds terugkerende kenmerken (hardnekkigheid) in deze verklaringen.

  •  
  • Het merkwaardige gedrag van officiële instanties ten aanzien van dit fenomeen en deze verklaringen.

  •  
Het is daarom interessant eens dieper in te gaan op de vraag waarom er nog geen definitieve verklaring bestaat van dit verschijnsel; waarom een definitieve verklaring kan uitblijven?

Waarom is een verklaring van een dergelijk vraagstuk niet op mondiale schaal bekend c.q. geaccepteerd?

Waarom bestaat er publiekelijk geen keihard bewijs dat Ufo's natuurverschijnselen zijn of dat zij iets anders zijn of dat zij gewoon verzonnen zijn?

Waarom doen overheden geheimzinnig als het om Ufo's gaat?
Als het niets te betekenen heeft waarom wordt er dan geheimzinnig over gedaan?

Waarom laat bijvoorbeeld het NOS-journaal nooit een Ufo-waarneming zien?

Waarom gelooft het merendeel van het publiek twee bejaarden, die beweren de makers te zijn van graancirkels in Engeland, terwijl onderzoekers beweren dat zelfs vijftig personen tegelijk dergelijke figuren in het graan niet in één nacht kunnen maken? Weet het publiek dat er naast deze graanfiguren ook cirkels in sneeuw, zand en ijs bestaan, in gebieden waar nauwelijks een mens komt?

Waarom wordt door officiële instanties geen enkele mededelinggedaan over het fenomeen waarvan is aangetoond dat het bestaat?
 

 Het Europese publiek (op Engeland misschien na) is wat betreft het Ufo-fenomeen nog erg terughoudend in vergelijking met bijvoorbeeld Amerika en heeft nog geen volledig beeld van wat er zich allemaal afspeelt aan het front van het serieuze Ufo-onderzoek. Terwijl het massapubliek grappen maakt over dit onderwerp, over ‘groene kereltjes van Mars’ (journaalpresentator P. Freriks, augustus 1996, naar aanleiding van de vondst van micro-organismen op een meteoriet die afkomstig zou zijn van Mars) realiseert hetzelfde publiek niet dat zij zelf weleens slachtoffer zou kunnen zijn van een mondiale grap: de cover-up van Ufo's.
 

4 cruciale vragen

  1. bestaat het fenomeen Ufo eigenlijk wel?

  2.  
  3. zijn Ufo's niet te verklaren als natuurverschijnsel?

  4.  
  5. is het UFO-verschijnsel dan een niet-natuurverschijnsel?

  6.  
  7. bezit de aarde zelf een vorm van deze intelligentie of komt deze elders vandaan?

  8.  

Ten aanzien van de eerste vraag wordt weleens gezegd dat er geen concreet bewijs is. Met als gevolg dat de conclusie wordt gemaakt dat alles verzonnen is en dat Ufo-onderzoekers al tijden lang ‘ins  blaue hinein’ zoeken in de veronderstelling dat er wél wat zou zijn.

Dat het fenomeen niet zou bestaan, gaat eenvoudig niet op, omdat er wel degelijk iets is. Een flink percentage waarnemingen van luchtverschijnselen is niet te verklaren. Van de ongeveer 3000 onderzochte waarnemingen in Amerika was 14% niet te verklaren(9). Dat zijn dan niet enkel waarnemingen ondersteund door povere informatie of zoals door sceptici werd gesuggereerd, gemeld door laag geschoolde waarnemers. Maar ook waarnemingen gemeld door getuigen met hogere opleidingen, waaronder militairen, piloten, astronauten, die zich niet kunnen veroorloven onvoorzichtig te zijn in hun meldingen. Juist deze kwalitatieve waarnemingen stroken niet met de verwachtingen van sceptici. De Amerikaanse onderzoeker kernfysicus Stanton Friedman heeft aangetoond dat hoe meer kwaliteit de Ufo-waarneming bevat, deze des te zwaarder als onbekend wordt gecategoriseerd.

Een tweede aanwijzing op een Ufo-realiteit is de houding van o.a. de Amerikaanse overheid ten aanzien van het Ufo-onderwerp en bepaalde documenten. De Amerikaanse overheid bezit documenten waarin naar het Ufo-fenomeen wordt verwezen.
Deze documenten zijn verkregen door een z.g. FOIA-verzoek (Freedom Of Information Act). Dit laatste betreft een wet in Amerika die zegt dat de overheid documenten/informatie moet vrijgeven zolang a) de nationale veiligheid niet in gevaar komt, b) de privé-sfeer van personen niet wordt aangetast en c) dat de economische geheimen van Amerika niet in gevaar komen.

Dus als a, b en c niet gelden, wordt verwacht dat de documenten voor iedereen toegankelijk zijn. Of anders gezegd: als deze documenten niet voor het publiek bestemd zijn, is er dus iets serieus aan de hand. Iets wat het publiek niet mag weten, maar kennelijk zijn er groeperingen die dat wel weten en dit niet willen delen met het publiek om de een of andere reden.

Friedman was een proces begonnen om deze documenten onder ogen te krijgen. Toen gerechtelijk (rechter mocht onder speciale bewaking inzage hebben tot enkele van deze documenten) werd bepaald dat de documenten conform de FOIA niet vrijgegeven konden worden, is Friedman in hoger beroep gegaan en ontving uiteindelijk toch de documenten waarin alle relevante informatie was zwart gekalkt!
Het laat zien hoe ernstig de Amerikaanse overheid het Ufo-fenomeen neemt. We kunnen daarom stellig aannemen dat het Ufo-fenomeen niet alleen in de fantasie van mensen leeft, maar ook een realiteit is.


2) zijn Ufo's niet te verklaren als natuurverschijnsel?

Ten aanzien van de tweede vraag kan worden gezegd dat als het een natuurverschijnsel is, er niets in de weg zou staan dit verschijnsel tot in lengte van dagen onder de mensen te brengen. Het zou zonder gêne in de krant worden behandeld of in schoolboeken worden genoemd. Wetenschappelijke magazines zouden met regelmaat interessante Ufo-opnamen laten zien.

We zouden vaker serieuze informatie moeten tegenkomen die het Ufo-verschijnsel beschrijft in al zijn vormen, kleuren en verschijningen. Van dit alles is geen sprake en we mogen daarom aannemen dat het géén natuurverschijnsel is. Er zijn veel foto's en in mindere mate videofilms gemaakt van Ufo's, slechts een klein deel zien we daarvan terug. Dit zou toch zeker niet het geval zijn als het hele fenomeen op een natuurverschijnsel berust?

Als Ufo's realiteit zijn en niet behandeld worden als natuur-verschijnsel dan dringt de volgende vraag zich op:


3) is het UFO-verschijnsel dan een niet-natuurverschijnsel?

Om deze belangrijke vraag te kunnen beantwoorden, moet eerst het verschil worden aangeduid tussen een natuurverschijnsel en een niet-natuurverschijnsel.
 

Entropie: oorzaak en gevolg
Een van de kenmerken van een natuurverschijnsel is de chaos die het creëert. De natuur maakt er als het ware 'een rommeltje' van. Een voorbeeld van wat daarmee wordt bedoeld, is een huis dat niet wordt onderhouden. Na verloop van tijd zal de verf afbladderen, stenen zullen afbrokkelen, hout zal beginnen te rotten, er zullen gaten in het dak komen en uiteindelijk zal het huis als een bouwval in elkaar storten. Dit gaat vanzelf.
Het komt doordat weersinvloeden en de daarbij gepaard gaande energieprocessen (bewegingsenergie, wrijvingsenergie, warmte-energie) de staat van het huis geleidelijk aantast. Dit proces wordt in de wetenschap entropie genoemd.

Entropie is een kosmische beweging of stroom die dingen van staat doet veranderen: kleding slijt, ijzer roest, apparaten gaan defect, maar ook wijzelf veranderen. Wij hebben een gemiddelde levensduur van drieënzeventig jaar en dan vallen we ook ten prooi aan deze entropie, doordat we deel uitmaken van deze entropie, wij geven immers warmte af, ons lichaam slijt.
Bij entropie geldt onbehouwen gezegd: iets dat in een bepaalde orde is, verandert na verloop van tijd in iets dat niet in dezelfde orde is. Deze verandering wordt ook wel vervlakking of egalisatie genoemd: als twee brokken metaal, waarvan één warm en de ander koud, met elkaar in contact komen, zal het warme stuk metaal kouder worden en het koude stuk metaal warmer. Beide komen in een bepaald evenwicht. Daarvoor bestond een situatie van verschil of differentiatie, er was zogezegd een orde, een duidelijk onderscheid: een brok koud metaal en een brok warm metaal. Toen deze met elkaar in contact kwamen, verdween het verschil en kwamen beide min of meer in een gelijke situatie, waarbij de orde is afgenomen en de wanorde is toegenomen.

Een soortgelijk proces is er bij informatieoverdracht.
Als iemand iets belangrijks weet dat anderen aangaat, maar deze informatie voor zichzelf houdt, is er een situatie van verschil, van rust of orde. Zodra die informatie aan anderen wordt verteld, bijvoorbeeld de informatie dat ze een ziekte hebben opgelopen, zal de orde of rust worden verstoord. Informatieoverdracht werkt analoog aan entropie. Echter bij informatieoverdracht speelt iets extra mee, iets bijzonders: met bepaalde informatie kunnen we onszelf beter wapenen (strategie) tegen het omringende entropiegeweld. Door informatie te geven over AIDS neemt de paniek toe maar zijn we ook gewaarschuwd en gebruiken we de informatie om onszelf te beschermen. Er wordt dus bij informatieoverdracht tegelijkertijd ook een stuk orde of behoud nagestreefd.

Waarom entropie bestaat, moet vermoedelijk gezocht worden in een energieproces. Globaal gezegd: natuurverschijnselen streven naar een situatie waarin op een 'luie' manier in energie wordt ‘gehandeld’: er wordt zo min mogelijk inspanning geleverd, terwijl het beste rendement wordt verkregen. De energie gaat als het ware de weg waarin het de minste weerstand ondervindt; een rivier stroomt niet bovenlangs, maar op het diepste punt als gevolg van de zwaartekracht. Zo zijn er meer krachten in het universum die de energiestroom op een bepaalde manier doet evolueren/geleiden.
Entropie kan worden gezien als een rij dominostenen die omvalt. De ene toestand brengt een andere toestand in werking volgens een lineair principe: oorzaak en gevolg, in de zin van gedane zaken nemen geen keer.
 

Intelligentie: middel tot doel
Nu is er een tweede natuurverschijnsel te onderscheiden dat zich heel anders gedraagt, zó anders dat we het eigenlijk geen natuurverschijnsel meer willen noemen, dat is de z.g. complexificatiestroom.
Deze stroom of tegenstroom (een soort tegenhanger van de entropie) kan gezien worden als een spectrum van meerdere soorten intelligenties die in complexiteit variëren. Aan de ene kant van het spectrum bevinden zich intelligenties die in een relatief eenvoudig stadium verkeren (virussen, aminozuren, eiwitten, eencelligen, bacteriën, etc.) en aan de andere kant bevinden zich intelligenties die in een relatief complex stadium verkeren (planten, dieren en mensen, organisaties).

Wat deze tegenstroom zo bijzonder maakt, is de mate waarin hij ordent. In dit spectrum wordt juist orde nagestreefd, terwijl de natuur zelf wanorde schept.
Het kosmische energieproces heeft in deze vormen van intelligenties ook een weg gevonden die kennelijk baat oplevert. Of eigenlijk moeten we zeggen dat deze intelligenties zijn ontstaan, omdat de kosmische energie hier baat bij had.

Binnen de natuurchaos is er dus een stroom die de chaos ontstijgt en een zekere orde nastreeft. Voor een beperkte tijd, bijvoorbeeld een leven lang, ordent het zichzelf en in sommige gevallen ook de omgeving om te kunnen handhaven in dit entropiegeweld.

Intelligentie kent een sturend, reflecterend, corrigerend of herstellend gedrag. Hier worden doelen bepaald en middelen gezocht om die doelen te bereiken. In feite zijn er normen gesteld en wordt er voortdurend bijgestuurd om die normen te kunnen handhaven. Er vindt iets als een terugproces plaats, een reflectie, een circulair of recursief proces. Dit is een van de grootste verschillen met een natuur-verschijnsel.
 

Dit als uitgebreide inleiding op de derde cruciale vraag of Ufo's een niet-natuurverschijnsel zijn. Het antwoord is kort: Ufo’s tonen intelligent gedrag. Er wordt gestuurd en gecorrigeerd. Ufo's ontwijken vliegtuigen en reageren op waarnemers. Ook laten zij soms sporen of afdrukken achter (bijv. figuren in het graan) en nemen zij soms de vorm aan van een solide voorwerp waardoor er sprake is van een artefact: een door wezens gebouwd voorwerp dat per definitie niet valt onder een natuurverschijnsel.


De laatste grondvraag die dan gesteld kan worden, is:

4) bezit de aarde zelf een vorm van deze intelligentie of komt deze elders vandaan?

Het resultaat van vijftig jaar onderzoek doet vermoeden dat deze intelligentie niet van de aarde afkomstig is, omdat

  • getuigen al in de 50-er jaren spraken van dingen te hebben gezien die 'niet van hier' waren vanwege het bizarre karakter

  •  
  • alle landen met hetzelfde vraagstuk worstelen

  •  
  • de oorsprong van Ufo's nog nergens op aarde zelf is ontdekt

  •  
  • overheden geen pogingen doen om het publiek over het onderwerp in te lichten, integendeel; zij wekken sterk de indruk dat Ufo’s van strategische belang zijn en dus geen zaak is voor burgers

  •  
EINDE DEEL 1 (Naar Deel 2)

Bronnen

“Kosmisch netwerk” (2)
 Theo Paijmans
 uitgever: Ankh-Hermes bv Deventer 1996
 ISBN: 90-202-8099-6

“Crash at Corona” (3)
 S. Friedman/D. Berliner 1992
 5e druk 1995
 Marlowe & Company New York
 ISBN: 1-56924-863-X

Lecture by S. Friedman (9)
 & lecture on video by Friedman
 Ufo-congres Paradiso 7 juli 1996
 “Flying saucers are real”